خوش به حال آسمون که هر وقت دلش میگیره

بی بهونه میباره..............

به کسی توجه نمیکنه........از کسی خجالت نمی کشه.....

می باره ومی باره....

آنقدر می باره تا آبی بشه وافتابی بشه..............

کاش می شد مثل آسمون بود!!!!!!!!

کاش می شد وقتی دلت می گرفت.انقدر بباری تا بالاخره آفتابی بشی...!!!!!

بعدشم انگار نه انگار که بارشی بوده...

انگار نه انگار که غمی بوده!!!!!

همه چیز فراموشت می شد..........................

کاش می شد.......!!!!!!!!!!!!!

   سالهاست که عشقم را در صندوقچه غبار آلود

قلبم پنهان ساختم و کلید این صندوق را

در بستر تنهایی نهاده

وبه دریای امید شاور ساختم....

تا شاید!!

تا شاید مسافری با زرورق مهتاب و کوله باری از محبت

آن را از آب بگیرد

و نیاز نامه ام را بخواند و به یاری ام بشتابد!!!!!!

آری.....................

اینگونه ثانیه ها را می شمارم ودر حسرت عشق غریب خود

به انتظار می نشینم..................!!!